-
52
 

Μετ την ανγνωση των θαυμτων Του Αγου Νεκταρου, αισθνθηκα μια ντονη παρτρυνση, απ τον γιο, να αναφρω την παρουσα του Χριστο και Θεο μου, της Παναγας, του Αγου Εφραμ, του Αγου Νεκταρου, του Αγου Ραφαλ-Νικολου-Ειρνης και του Ταξιρχη μας στη ζω μου και να ομολογσω, την βαθει μου πστη και τα θαματα που αξιθηκα εγ η ανξια δολη του Κυρου, να δω και να βισω.

Δασκλα και καθοδηγητς μου στον ιερ δρμο του Θεο υπρξε η γιαγιολα μου, αγα γυνακα. ταν ακμα μουν παιδκι μου λεγε ιστορες του Χριστο κι εγ σαν αγν και αθο πλσμα που μουν την ρωτοσα: «αφο υπρχει αυτς ο Χριστς γιατ δεν μπορομε να τον δομε;» και η γιαγι μου μου απαντοσε: «παιδ μου εν προσεχεσαι κθε βρδυ θα τον δεις». τσι και κανα χωρς να το ξρει κανες. να πρω ανογω τα μτια μου και βλπω ναν κατλευκο ντρα να εναι πνω απ το κεφλι μου και να με κοιτει. Τρμαξα και κουκουλθηκα, μλις μως συνειδητοποησα ποιος ταν τρεξα στη μητρα μου και της επα «Μαμ, μαμ εδα τον Χριστ». «λα παιδ μου ιδα σου ταν» αποκρθηκε η δια. Δεν με πστεψε ββαια. Και ττε ρχεται η αδερφ μου και επιβεβαινει αυτ που εδα. «Και εγ τον εδα» λει... Τον εχε δει ολσωμο ανμεσα στα κρεβτια μας και μετ να σκβει πνω στο κεφλι μου... Απ παιδκι ομολογοσα την βαθει πστη μου και σες φορς ζητοσα τη βοθεια του Χριστο μου ταν παρν με τη βοθεια Του.

Πρασαν τα χρνια μεγλωσα, πρασα αρκετς δοκιμασες μως με ναν μαγικ τρπο λα τα ξεπερνοσα. ταν αποφσισα να κνω δικι μου δουλει βρθηκαν πολλο νθρωποι να με πολεμσουν, κι σο με πολεμοσαν τσο πιο πολ ακουγταν το νομα μου και αυξανταν η δουλει μου.

Η αδικα του κσμου με εχε πληγσει αφνταστα και κανα απεγνωσμνες προσπθειες να φγω απ το σημεο που δραστηριοποιομουν για να μην δημιουργ προβλματα. Με τη βοθεια πλι του Θεο αξιθηκα και αγρασα ναν ιδικτητο χρο για να εξασκ ανενχλητη την εργασα μου κι κανα νειρα να στεγσω στον διο χρο την αδερφολα μου που υπεραγαπ. μως και εκε εμπδια πολλ... πρασαν 3 χρνια για να βγει η δεια γιατ πεσα σε ανντιμους ανθρπους που δεν ταν ικανο να ολοκληρσουν την δουλει που τους εχα αναθσει.

Ττε δικα ρχισα να βροντοφωνζω «Ε δεν υπρχει Θες, δεν με λυπται; Δεν βλπει τι περνω». Λγο αργτερα ρθε η Παναγα στον πνο μου και μου επε με τον τρπο της, πως θα γνει αυτ που θλω, αλλ επειδ δεν ρεσε στην Παναγα, θα το γκρμιζε και θα το κανε πως αυτ θελε... τσι και γινε. Το μνυμα μου το στειλε ανμερα της Τιμας Ζνης και εγ παραξενετηκα γιατ ποτ πριν δεν εχα προσευχηθε στην Παναγα να ζητσω κτι. χι τι δεν την πστευα, αλλ συνθιζα να προσεχομαι μχρι ττε στον Χριστ. Την επμενη μρα βγκε η δεια που περμενα 3 χρνια και ρχισε να πραγματοποιεται το νειρο μου. μως το κτριο αυτ ταν σαν το γιοφρι της ρτας, λο προβλματα, επισκευς και τρα μετ απ 7 χρνια μπορ να πω τι ηρμησα με τα προβλματα. πως μου το εχε πει το γκρμισε και το ξανχτισε...

Εγ παρλα αυτ δεν εχα ζητσει στο Θε να με συγχωρσει απ αυτ που ξεστμισε το στμα μου, τι δηλαδ δεν υπρχει Θες και δεν ργησε να ρθει το πρβλημα της υγεας μου. Καλοκαρι του 2009 ψηλφισα ναν γκο στον θυρεοειδ μου, πγα κανα τις απαρατητες εξετσεις και λα συνηγοροσαν υπρ καρκνου. Με τι μοτρα να ζητσω βοθεια απ τον Θε, ταν πριν απ λγο καιρ λεγα τι δεν υπρχει... τρεξα λοιπν στον γιο Εφραμ και ζτησα να μεσιτεσει στο Θε να γνει το θαμα του σε μνα γιατ αισθανμουν ανξια να ζητσω βοθεια, ταν πριν απ λγο τον αμφισβητοσα. Δεν ργησε να γνει το θαμα του. κανα αφαρεση θυρεοειδ και η βιοψα καθαρ... ταν λοι οι συνδερφοι της αδερφς μου, την παρνανε ιδιαιτρως και της λγανε «τα χειρτερα στις οικογνειες των γιατρν συμβανουν».

Και δεν τελεινει εδ η Χρις του Κυρου σε μνα. Στη μεγαλτερη κρση που πρασε η Ελλδα μσα στο 2015 μου εμφανστηκε στον πνο μου πλι η Παναγα και μου επε «μη φοβσαι Αγγελικ κοτα ποιος προστατεει την Ελλδα...» και σαν να πετοσα στα σννεφα διαλονταν στον ουραν, σχηματζεται ο χιτνας του Χριστο και εμφανζεται απ κτω η Ελλδα... Ττε ηρμησα και κανα την τελικ αλλαγ στο κτριο μου που δσταζα να κνω λγω ανασφλειας του οικονομικο.

Τλος θα θελα να σας αναφρω, τη μεγαλτερη δοκιμασα που πρασα με την κορολα μου. Το 2010 αποφασζουμε με τον σζυγο μου να κνουμε παιδ, μνω γκυος στην Αννολα Μαρα μου και οι δυσκολες πολλς... Παθανω αποκλληση στο 1ο τρμηνο, με σταυρνει ο πνευματικς μου με το λαδκι του Αγου Νεκταρου και η κηση προχωρει κανονικ, στον 5ο μνα κνω αμνιοπαρακντηση, γιατ οι γιατρο δεν βλεπαν καλ το μβρυο. Παθανω συσπσεις μτρας 1 ρας, και κοντεω να χσω το παιδ. Ζοσε ττε η γιαγιολα μου, διαβζει την παρκληση της Παναγας και κβονται μαχαρι οι πνοι. Απ εκε και πειτα το παιδ δεν παιρνε βρος, χωρς να υπρχει εμφανς ατιο. Γεννιται πρωρη η ννα-Μαρα και λιποβαρς, μπανει εντατικ 15 μρες και ταν πω να την πρω δεν μου τη δνουν γιατ τα αιμοπετλια της ταν χαμηλ. Εκε ξεκνησε ο Γολγοθς των αιματολογικν της. Κυλει ομαλ ο 1ος χρνος ζως της μχρι που μου κνει ναν πυρετικ σπασμ και κνουμε εισαγωγ στο νοσοκομεο. λες οι αιματολογικς πειραγμνες... και ξεκινει το ψξιμο. Κθε χρνο αιματολογικς και λο και χειρτερες, αλλ η κλινικ της εικνα ριστη, η οποα δεν ανησυχοσε τον αιματολγο, γιατ λεγε πως τα αιματολογικ αξιολογονται σε συνρτηση με την κλινικ εικνα. Το 2015 πριν ξεκινσει η καινορια σχολικ χρονι μου κνει ναν πυρετ ασυμπτωματικ και τα αιματολογικ της χειρτερα απ ποτ... Η παιδατρος επμονα συνιστ εξταση μυελο των οστν, πως και γινε... Το αποτλεσμα δραματικ!!! Το παιδ σας πσχει απ μονοσωμα 7, μια χρωμοσωμικ ανωμαλα, η οποα, οδηγε σε οξεα μυελογεν λευχαιμα... ταν σαν να χω συγκρουστε με λεωφορεο... Θα πρπει να μπετε σε διαδικασα εξωσωματικς, να γεννηθε συμβατ αδερφκι και να προβετε σε μεταμσχευση μυελο των οστν... Ξαφνικ μσα στην θλια ψυχολογα μου καλομουν να δσω εγ τη λση... και να σηκσω ναν σταυρ, που μοιος του δεν υπρχε. Μσα σε μια μρα εχα καταστραφε σε λα τα εππεδα, σωματικ, ψυχικ, οικονομικ... και μσα στην απελπισα μου φτασα τρχοντας στον γιο Εφραμ που και στον 1ο χρνο της ζως της τρεξα, σ’ αυτν για βοθεια, και το ξρω πως με κουσε... Γυρνντας απ τον γιο συναντηθκαμε με τους γιατρος, οι οποοι μας επαν εστε πολ τυχερο που δεν νοσε το παιδ γιατ οι πιθαντητες ασης εναι μεγαλτερες, εν δεν χρειαστε χημειοθεραπεες που δεν θα χρειαστε προς το παρν. Το παιδ σας χει προκαλσει παγκσμιο επιστημονικ ενδιαφρον... μου λεγαν οι γιατρο. Η ανακοφιση μου μεγλη ταν μου επαν τι δεν θα χρειαστε χημειοθεραπεες, μως η αγωνα μου τερστια!!!

Κθε μρα προσευχμουν και παρακαλοσα το Χριστ μας, τον Ταξιρχη, την Παναγα, τον γιο Νεκτριο, την Αγα ννα, την Αγα Παρασκευ, τον γιο Γεργιο, τον γιο Ραφαλ-Νικλαο-Ειρνη, την Αγα Αναστασα και παρλληλα μσα μου ξερα τι εγ η ανξια δη βωνα να ζωνταν θαμα μσα στο σπτι μου. Το παιδ δεν νοσοσε γιατ δεν το εχαν αφσει οτε στιγμ ο Χριστς, η Παναγα και οι γιοι μας. Το νομα της ννας Μαρας εχε φγει στο γιο ρος, σε λες τις γνωστς εκκλησες και πλθος ανθρπων και ιερων προσευχταν για το παιδ μου και τους ευχαριστ.

Να σημεισω επσης πως το 2014 ο πνευματικς μου πατρας μου φερε να δρο, την εικνα του Ταξιρχη των Μανταμδων και την τοποθτησα στο γραφεο μου. Πλθος ανθρπων μου ομολγησε τα θαματα του Ταξιρχη και κνω τμα να πω στη χρη του να προσκυνσω την ημρα της γιορτς μας 8 Νοεμβρου του 2014. τσι και κανα... Το μνο που του ζτησα ταν να φυλει το παιδ μου, λες και ξερα τι το περμενε... *Εκενη τη χρονι περνει 2 πνευμονες και νοσηλεεται, χρια τις ατελεωτες ισεις και τους ανεξγητους πυρετος, που κανε... λα τα ξεπρασε ανδυνα, βαλε ξεκθαρα το χερκι του ο Ταξιρχης μου που και αυτν υπεραγαπ...

Το Νομβριο και εν αναμον των εξετσεων της ννας-Μαρας, μια φων μσα μου μου λεγε να επισκεφτ τον Πατρα Νεκτριο στην Καμριζα, τσι και κανα. ταν μπκα στο δωμτιο του μου λει προσκνησε τον Ταξιρχη... και εχε το σπαθ του εκε... Δεν μου φνηκε τυχαο...

Φεγοντας απ το δωμτιο του Γροντα πγα στην εκκλησα και γοντισα στην εικνα του Αγου Νεκταρου και παρακαλοσα να μεσιτεσει στον Θε μου να γνει το θαμα Του στο παιδ μου. Το βρδυ εκενης της ημρας εν κοιμμουν, ξπνησα απ την ευωδα γιασεμιο. ξερα πως ο γιος Νεκτριος εχε ακοσει την προσευχ μου και με εχε επισκεφτε, για να με καθησυχσει...

Βγανουν τα πρτα αποτελσματα των αιματολογικν της και ταν τλεια... Του παιδιο σας οι εξετσεις αντ να χαλνε φτιχνουν... γιατ ραγε; Κνουμε την εξταση ξαν του μυελο και τα αποτελσματα των αιματολογικν της πλι σχημα... Με πιασε απελπισα, επ 3 μρες κλαιγα και προσευχμουν στην Παναγα με λυγμος, ττε παρνει ο πατρας Νεκτριος και λει να μην ανησυχομε γιατ λα θα πνε κατ’ ευχν. Κι εγ μσα μου σκεφτμουν, μα πως θα Πνε κατ’ ευχν αφο πλι χλασαν τα αιματολογικ... και τα βαλα με τον Θε «γιατ επιτρπεις Θε μου να μου συμβε αυτ, δεν καταλαβανεις τι δεν το αντχω; Μλα μου του λεγα, απντησε μου...» και σες φορς ζητοσα να μου μιλσει, με ναν περεργο και ανεξγητο τρπο με παιρνε τηλφωνο ο πνευματικς μου. Μου λεγε 2 κουβεντολες και ηρεμοσε την πονεμνη ψυχ μου. Μετ το θλιο 3μερο ρχεται το πρτο αποτλεσμα του μυελο, οι βλστες (τα καρκινικ κτταρα) απ 5,4% που ταν την πρτη φορ εχαν πσει στο 1,7%. Εξαιρετικ να, αλλ δεν μποροσα να ηρεμσω μχρι να βγουν και τα υπλοιπα...

Απ τον Σεπτμβρη του 2015 οι προσευχς μου ατελεωτες... και εν η ννα Μαρα δεν νοσοσε, η αγωνα μου τερστια γιατ οι εξετσεις των αιματολογικν της ολιδιες. Τρεις φορς κανε επανλεγχο μυελο των οστν και η μονοσωμα εκε, δεν λεγε να φγει... Κι εν η προσευχ μου δινε κουργιο κθε φορ που αντιμετπιζα την πραγματικτητα ο πνος αβσταχτος!! Και παρακαλοσα και επμενα να ζητω απ τον Θε να γιατρψει το παιδ μου, για να μην υποστε αυτ το μαρτριο... και κποια στιγμ στον πνο μου βλπω τον γιο Ραφαλ και να μου λει κποιος στο αυτ... «Αυτς κανε καλ το παιδ σου!» Και εγ αναρωτιμουν μα πως αφο οι εξετσεις του εναι ολιδιες... Την απντηση θα την πρεις στην καρδολα σου μου λεγε ο πνευματικς μου και ττε κατλαβα τι τον Σεπτμβρη το παιδ μου νσησε και ο γιος Ραφαλ το επστρεψε απ την κλαση. Μεγλη η χρη του!!!

ταν εχα πει στη Μυτιλνη στον Ταξιρχη, πγα και προσκνησα και στο μοναστρι του Αγου Ραφαλ-Νικολου-Ειρνης και επειδ δεν εχα ακουστ αυτος τους Αγους στθηκα στην εικνα και επα στον γιο Ραφαλ. «Εσνα δεν σε ξρω, αλλ σε παρακαλ να φυλς το παιδ μου».

Και παρακαλοσα για το θαμα... και με παρπονο ζητοσα απ τον Θε να μου το κνει καλ. Και βλπω στον πνο μου την απντηση θα την πρεις απ τον γιο Πασιο... Και ττε θυμμαι πως μια φλη μου μου εχε δσει κποια βιβλα του Αγου Πασου και κθομαι και τα διαβζω και συνειδητοποι τι θελε ο Θες απ μνα και επτρεψε να μου συμβε αυτς ο αβσταχτος πνος... σο διβαζα τον γιο Πασιο τσο συνειδητοποιοσα τα πθη μου, τα λθη μου και πσο πολ πλγωνα τον Θε μου που τσο αγαποσα!! Και τσι ταπειν ζτησα συγγνμη για τις αμαρτες μου και ξαφνικ μσα στον απλυτο πνο βωσα τον ορισμ της ευτυχας, γιατ νιωσα την απραντη Αγπη του Χριστο στην καρδι μου. Ασλληπτο συνασθημα...

Εχα χσει την επικοινωνα μου με τον Κριο γιατ εχε βεβηλωθε η ψυχ μου απ το κακ, και αυτ ο Θες το βλεπε γι’ αυτ επλεξε με αυτν τον τρπο να με σσει... σως γιατ μνο με αυτν τον τρπο θα μποροσα να καταλβω τι μου συνβαινε...

Και ταν ζτησα συγγνμη για τα χλια μου απ τον Θε αλλ και απ τους ανθρπους που εχα πληγσει μχρι ττε, βλπω στον πνο μου την ερυθρ θλασσα να σκζεται στα δο και μσα στο κεν να κθεται η Παναγα αγκαλι με τον Χριστ. Το πρασμα της ερυθρς θλασσας συμβολζει το πρασμα απ την αμαρτα... «Θαυμαστ αυτ που μου λες» μου λεγε ο Πνευματικς μου... αλλ θα τα λες μνο σε μνα... Και δεν καταλβαινα γιατ μου το λεγε... Μχρι που κποια στιγμ δχομαι επθεση απ ντονους λογισμος τι πει τρελανομαι, χνω το μυαλ μου και φαντζομαι διφορα... και ποια εμαι εγ που θα μου κανε τσο ντονη την παρουσα του ο Κριος και οι γιοι του... Μχρι που αξινομαι να πω στην Αγινα στον γιο Νεκτριο τον Φεβρουριο και μια ανεξγητη δναμη με ωθοσε να αφσω στον γιο τι πολτιμο φοροσα πνω μου και αφνω το δαχτυλδι και τα σκουλαρκια μου... και λη τη μρα αποροσα γιατ να το κνω αυτ αφο ο γιος δεν χει ανγκη απ κοσμματα. Πφτω να κοιμηθ και ακοω τον γιο Νεκτριο να μου λει στο αφτ «παιδ μου η πρξη σου ταν συμβολικ, με αυτν τον τρπο εξγνισες την ψυχ σου απ το δαιμνιο της φιλαργυρας και θα κνεις μωρ...» Ξυπνω και οι λογισμο τι τρελανομαι πληθανουν και αρχζω να καταλαβανω γιατ ο πνευματικς μου μου λεγε να μην ζητω σημδια και να μην συζητω αυτ που βλπω...

Και αναρωτιμουν «μα πως θα κνω παιδ, αφο εχα κνει εξωσωματικς για να γεννσω συμβατ παιδ και εχαν αποτχει και οι τρεις...»

Περνει νας μνας και κνω τεστ εγκυμοσνης και βγανει θετικ. Τι μεγαλτερη επιβεβαωση απ τον Θε τι δεν φαντζομαι τποτα... τι λα αυτ που μου εχαν συμβε ταν αληθιν... τι με αξωσε ο Θες να δω το μεγαλεο του και να καταλβω τι πιο σημαντικ γι’ αυτν εναι η σωτηρα της ψυχς μας. Γιατ σαν πατρας που εναι αγαπει τα παιδι του και ταν δει κποιο να χνει τον δρμο του επεμβανει με τον τρπο του για να το σσει... Λγο πριν το Πσχα ρχεται μια πελτισσα μου και μου λει πως εδε στον πνο της να παρξενο νειρο. τι ταν στη Μυτιλνη με την κρη της και παιζε η κρη της με κτι λλα παιδκια ξω απ το μοναστρι του Ταξιρχη. ρχεται κποια στιγμ η κρη της κρατντας να παιδκι απ το χρι και λει στη μαμ της «Μαμ να πρω τον γγελο να τον πω μσα στο μοναστρι γιατ ρθε νας νθρωπος με φτερ και μου επε να τον πω μσα» Γυρζει η μαμ κοιτει το παιδκι και διαπιστνει τι εναι κοριτσκι και λει στην κρη της «Ποιν γγελο παιδ μου αυτ εναι κοριτσκι...» και απαντει το παιδκι «ναι μαμ εναι η κρη της αγγελικς...» ταν μου επε το νειρο της συγκλονστηκα γιατ δεν εχα πει τποτα στην συγκεκριμνη κοπλα για αυτ που περνοσα... Μου επε επσης τι την κρη της την λεγε Ειρνη γιατ την εχε τξει στην Αγα Ειρνη του Ραφαλ. Το θερησα σημδι και τσι κλεισα εισιτρια για Μυτιλνη την ημρα της γιορτς του Αγου Ραφαλ Νικολου Ειρνης μετ το Πσχα. Και καταφρνουμε να πμε στην Μυτιλνη και εν λη την ημρα μουν χαρομενη που πραμε ευλογα απ τον Ταξιρχη και τους γιους Ραφαλ-Νικλαο-Ειρνη, στην αναμον του αεροπλνου για επιββαση και αναχρηση για Αθνα, πφτει η ννα Μαρα και χτυπει και της καρφνεται να ξλο στα ολα γρω στα 3cm. Με πιασε απελπισα... κλαιγα με παρπονο και λεγα στον Ταξιρχη «εγ σου το φερα να μου το προστατεεις και εσ το φησες να χτυπσει... Γιατ λα σε αυτ το παιδ;;;»

3 μρες μουν χλια και κποια στιγμ βλπω στον πνο μου το μοναστρι του Πανορμτη της Σμης και αισθνομαι την παρουσα του Ταξιρχη μσα στο δωμτιο μου... Σηκνομαι το πρω και ψχνω να βρω το μοναστρι του Πανορμτη της Σμης στο internet και διαπιστνω τι ταν αυτ που εχα δει στον πνο μου... Μχρι ττε δεν ξερα οτε εχα ξαναδε αυτ το μοναστρι...

ρθε ο Ταξιρχης μου να με καθησυχσει και να μου δεξει τι με προστατεει... Τον ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Εν σε μνα την ανξια δολη του επτρεψε ο κριος μου και Θες μου να βισω το μεγαλεο της Αγπης του, σκεφτετε πσο πολ μας αγαπει λους μας και θλει να μας χει κοντ του. Το Μνο που θλει απ εμς εναι να εξαγνσουμε την ψυχ μας απ τα πθη μας για να επανακτσουμε την επικοινωνα μας μαζ του και ττε θα μας προστατεει και θα μας καθοδηγε για το υπλοιπο της ζως μας χωρς να χουμε να φοβηθομε τποτα. Θυσασε τον Υι του για να μας σσει απ την αμαρτα, νας για πολλος και πολλο για ναν! τσι λοιπν κι εμες καλομαστε στο νομα της Αγπης του να σσουμε την ψυχ μας... Η ψυχ μας εναι η πνο του Θεο μας, η μοναδικ δοδος επικοινωνας μας με τον δημιουργ μας... Χρειζεται να τη διατηρομε εξαγνισμνη για να μην χσουμε αυτ την επικοινωνα που αποτελε τον ορισμ της Αγπης και της Ευτυχας.

ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Ζ.Α.

 
Links:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  :    :  (www.matia.gr)